സ്നേഹം

കാറ്റ്‌ വിളക്കിനോട് പറഞ്ഞു:

എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്, നിനക്കോ..?

കാറ്റിന്റെ സ്നേഹാലിംഗനത്തില്‍

വിളക്കിന്‍റെജ്വാലയണഞ്ഞു.

കാറ്റ്

മറ്റൊരു വിളക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി അലഞ്ഞു..

തിരച്ചിലുകള്‍

പച്ചയുടുത്ത തെങ്ങോലകളില്‍

പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ
കണിക തിരയുന്നുണ്ട്,
വെയില്‍..

പിണങ്ങിയൊഴുകുന്ന പുഴവക്കത്ത്
മാനം കാണാന്‍ വരാറുള്ള
പരല്‍ മീനുകളെ തിരയുന്നുണ്ട്,
പൊന്മ.

കടപ്പുറത്തെ മണല്‍ പരപ്പില്‍ 

തിരമാല മറന്നു വെച്ച 
നനവ്‌ തിരയുന്നുണ്ട്,
കാറ്റ്..

ഇടവഴിയിലെ മാളങ്ങളില്‍
മഴ നനക്കാത്ത മണ്ണിന്‍റെ
പുതുമണം തിരയുന്നുണ്ട്,
അപ്പൂപ്പന്‍ താടി.

ഉമ്മറത്തെ ഇറവെള്ളത്തില്‍
ഇന്നലെ മരിച്ചയെന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ
ഫോസിലുകള്‍ തിരയുന്നുണ്ട്,
ഞാന്‍..

നീലക്കുറുഞ്ഞി പൊഴിയുമ്പോള്‍...

കടലെന്തിനാണാവോ

നിര്‍ത്താതെ കരഞ്ഞ്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്..?

എന്നെപ്പോലെ അവളെയും 

വേണ്ടപ്പെട്ടവരാരോ പിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം..!

തോളുരുമ്മി നടക്കുന്ന

മുകില്‍ വേണികള്‍ ചിരിക്കുന്നുണ്ടോ..?

ചിരിക്കരുത്, നാളെ നിങ്ങള്‍ക്കും 

പിരിയേണ്ടി വന്നേക്കാം..!!

സ്വപനങ്ങളൊഴുകുന്ന

ഈ കണ്ണുകള്‍ തുടക്കാന്‍ 

നിന്നെ പറഞ്ഞുവിട്ടത്‌ ആരാണ് കാറ്റേ...?

നിശാഗന്ദി വിരിയുമ്പോള്‍ 

എന്നെ ഉണര്‍ത്താന്‍ മറക്കരുതേ..

രാവുറങ്ങിയിട്ടും 

ഉറങ്ങാത്ത നീല നിലാവേ,

നിനക്ക് നന്ദി..

കരയുന്ന ഈ കണ്ണുകള്‍ കാണാന്‍

നീയെങ്കിലും കണ്ണുതുറന്നല്ലോ..!

സാരമില്ല,

ശിശിരം ഇനിയും വരാതിരിക്കില്ല..

ഇലകളിനിയും പൊഴിയാതിരിക്കില്ല..

നീലക്കുറുഞ്ഞി ഇനിയും പൂക്കാതിരിക്കില്ല..!

കൊട്ടേഷന്‍

ഉറുമ്പ്

കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുത്തു പല്ലിക്ക്,

പാറ്റയെ തട്ടാന്‍ .

പച്ചില

മഞ്ഞയിലയെ അരിഞ്ഞു വീഴ്ത്താന്‍,

കാറ്റിനും.

ഉത്തരത്തിലിരുന്ന്

ചിലന്തിയമ്മ തേങ്ങി.

മാന്കൊമ്പിലിരുന്ന്

അണ്ണാറക്കുഞ്ഞ്

വാലിട്ടടിച്ചു കരഞ്ഞു.

വേലിപ്പടര്‍പ്പിലിരുന്ന് പൂത്താങ്കീരി

ഘോരഘോരം പ്രസംഗിച്ചു.

എന്നിട്ടും,

അന്നര്‍ദ്ധരാത്രിക്ക് , കാറ്റ്-

മാവിലയുടെ കഴുത്തറുത്തു.

വെളിച്ചം കണ്ണുമിഴിച്ചു നില്‍ക്കെ

പല്ലികള്‍ പാറ്റയെ 

വളഞ്ഞിട്ടു വെട്ടി..

പിറ്റേന്ന്,

ചുവര്‍ ചേരികളിലും

മാന്ചോടുകളിലും

അനുശോചനത്തിരക്ക്.

പ്രതിഷേധ ജാഥ.

ഹര്‍ത്താലാഘോഷം..

അപ്പോഴും,

കൂര്‍ത്ത ദംഷ്ട്രകള്‍ 

അകത്തേക്ക് ഒതുക്കിവെച്ച്

ചിരിച്ചു കളിച്ചു ഓടിനടന്നു

ഉറുമ്പുപ്രമാണിമാര്‍ .

ഇലപ്പടര്‍പ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍

അടുത്ത ഇരയെ തേടി

കാറ്റും.

ഒടുവില്‍,

മക്കളുടെ സ്നേഹം കണ്ടു

സഹികെട്ടപ്പോള്‍

ഭൂമി മാതാവ് 

കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുത്തു , 

ദൈവത്തിന്..!

ഒരു സുനാമി.

അല്ലെങ്കില്‍ ,

ഒരു റിക്ടര്‍ സ്കൈലിനും അളക്കാനാവാത്ത

ഒരു കുലുക്കല്‍ .

ഒരൊറ്റ കുലുക്കല്‍ ...!!

ഉമ്മ

അളന്നാല്‍ തീരാത്ത

കടലാണ്,

പെയ്താല്‍ വറ്റാത്ത
മാനമാണ്,

കേറിയാലൊതുങ്ങാത്ത

കൊടുമുടിയാണ്,

വീട്ടിയാല്‍ വീടാത്ത

കടമാണ്

ഉമ്മ.

ചെരുപ്പ്‌

നീണ്ട പാതകളെ
അളന്ന് മുറിക്കുന്നതിനിടയില്‍
ഓട്ട വീണതറിഞ്ഞില്ല,
ചെരുപ്പ്‌.

നെരച്ച വാറുകള്‍
അറ്റു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
വഴിയിലെ കയറ്റിറക്കങ്ങള്‍
പിറകോട്ടു വലിക്കുന്നത്
പൊട്ടാറായ വാറുകളിലെ
ഞരങ്ങലുകളെ.

എത്ര ഇടവഴികളാണ്
നടന്നു തീര്‍ത്തത്..?
ആയുസ്സറ്റ് വീഴും മുമ്പ്
ഇനിയുമെത്ര വഴിയമ്പലങ്ങള്‍
കയറിയിറങ്ങാനുണ്ട്..?

ആര്‍ക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി
തേഞ്ഞു തീരാനൊരു ജന്മം!
ഒടുവില്‍ , ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ
മരിച്ചു പോവാനും..!

നടന്നു തന്നെ തീര്‍ത്തേക്കാം.
അല്ലെങ്കില്‍ അയലത്തെ പിള്ളേര്‍
നെഞ്ച് കുത്തിക്കീറും.!
പിന്നെയുള്ള ജീവിതം
 ഉരുണ്ട് തീര്‍ക്കേണ്ടി വരും..!!